DeBoeke

The Broken Ones deur Ren Richards Daar is noir en noir. Dikwels is boeke in hierdie genre heel boeiend maar resepmatig en daarop uit om die leser om die bos te lei. Oorgeprakseer. Dan is daar romans soos hierdie, wat tegelyk menslike drama en sielkundige riller is. Dit hou jou

Ek lees meestal nie meer net vir myself nie, maar dié week skryf ek oor een boek wat ek, net vir die lekker, tussendeur gelees het. Die roman het reeds in 1986 verskyn, en ek het dit toe gelees, in my twintigs. In daardie stadium was die verteller ouer as

The Wren, the Wren deur Anne Enright Enright is een van my gunstelingskrywers. Sy is Iers en veelbekroond. The Gathering het die Man Booker-prys gewen. Daar is iets ongetem en musikaal omtrent Ierse skrywers; dis asof hulle Gaeliese onderklere deurskyn. Die verteller se oupa, 'n Ierse digter genaamd

Read the article in English here. Departure(s) deur Julian Barnes Op universiteit het ons Great Expectations en Mill on the Floss gelees, maar eers daarna het ek Julian Barnes ontdek. En ander Britse skrywers soos Woolf, Fowles, Mantel, Amis, Zadie Smith. Barnes se Flaubert's Parrot het my

Read the article in English here. Last One Out deur Jane Harper Min skrywers kan klein dorpies in Australië beter uitbeeld as Jane Harper - die bloekoms, die wind, die hitte en verveling. Patrick White, 'n Australiese outeur wat die Nobelprys vir Letterkunde ontvang het, het ook oor kleindorpse Oz

Read the article in English here. Crux deur Gabriel Tallent In bergklim beteken "kruks" die moeilikste deel van die klim. Die kruks van die saak. Dis die uiters talentvolle Gabriel Tallent se tweede roman. Die eerste, My Absolute Darling, het heelwat aandag getrek. Ek het nie gedink dat

Read the article in English here. Dis vakansie en ons is aan die kus. In die skadu, op die warm sand lees ek graag gitswart noirs om lekker af te steek teen die blink lug en blou see. The Inmate deur Freida McFadden As Freida 'n huishoudelike noir skryf,

Ek is 'n onbeskaamde leser van genrefiksie. Dit beteken romans wat nie letterkundig is nie. Sulke romans het dikwels uitstekende karakteriserings en 'n gatskop-storielyn. Ek het twee spanningsverhale gelees en veral die eerste het met my slaap ingemeng. Bloed van 'n vlinder deur Marieta Carrick Ek

Read the article in English here. Ek het drie huishoudelike noirs gelees wat ook misdaadromans is. Die genre-indelings vervaag toenemend – noirs bevat misdaad en misdaadromans bevat morsige menslike drama. Wat my altyd aan die lees hou is karakters en die verhoudings tussen hulle. Esther is now following you deur

Upstairs Downstairs deur Karina Marais Ek het die bekendstelling van hierdie outobiografie bygewoon en hier daaroor geskryf. Dit was 'n toweragtige belewenis in 'n boetiekhotel by die Wieg van die Mensdom. Karina Marais se kinderjare in Vereeniging was sorgvry, tot haar ma, wat altyd op haar voorkoms gesteld