DeBoeke

Read the article in English here. In 'n huis wat al leër word soos herinneringe opgepak en skoonheid in borrelplastiek toegedraai word, het ek dié week darem gelees gekry. Benewens manuskripte en resensieboeke, het ek twee huishoudelike noirs gelees wat my nekhare laat rys en my vervul het met

Read the review in English here. Die afgelope week het ek slegs een boek sommer vir die lekker gelees, en om hier oor te skryf. Die res het ek gelees omdat resensies aangevra is en vir 'n paneel waar ek een van die beoordelaars is en waarvoor 'n

Ons is besig om huis op te pak en ek trek by veertig bokse boeke, en dis nog nie alles nie. Veel het ek laat gaan ook, hoor. Dis harde werk; buk, optel, pak, toeplak, regop kom, wegdra, oor en oor. Daar is min tyd vir lees en saans is

Mei en alles daarna deur Zelda Bezuidenhout Hierdie is ’n soort individuasieroman, al is die verteller reeds in haar vyftigs. Daar is aspekte van Juna se kinderjare waarvan sy nie kan sin maak nie. Haar broer maan haar om vorentoe te kyk, maar haar jongste verlies – haar huwelik wat nie

Die huilende bruid en ander versinsels deur Dominique Botha Dis die nuwe tendens – outobiografie wat as fiksie aangebied word. En waarom nie? Herinneringe is verdag, dit weet ons almal. Herinnering ís fiksie. Sodra jy iets oorvertel of neerskryf, word dit 'n storie. Ek het 'n dag lank verdwaal

Wanneer jou kat vir twee nagte en drie dae wegbly, sukkel jy om te lees. Skat (die een wat hierbo teen die boekstapel stamp) is terug! Hy was in die stormwaterdrein vasgekeer. Om van ander se ellendes te lees, is vreemd opbeurend. Dit was ver, in 'n ander land

Read the article in English here. The Calamity Club deur Kathryn Stockett Die koerier lewer 'n boekpakkie af. Lywig. Aha, twee of drie boeke, dink ek. Dit kan skaars deur die opening tussen hek en stutpaal kom. Nee hoor, dis een boek, van 638 bladsye. My moed sak so

The Broken Ones deur Ren Richards Daar is noir en noir. Dikwels is boeke in hierdie genre heel boeiend maar resepmatig en daarop uit om die leser om die bos te lei. Oorgeprakseer. Dan is daar romans soos hierdie, wat tegelyk menslike drama en sielkundige riller is. Dit hou jou

Ek lees meestal nie meer net vir myself nie, maar dié week skryf ek oor een boek wat ek, net vir die lekker, tussendeur gelees het. Die roman het reeds in 1986 verskyn, en ek het dit toe gelees, in my twintigs. In daardie stadium was die verteller ouer as

The Wren, the Wren deur Anne Enright Enright is een van my gunstelingskrywers. Sy is Iers en veelbekroond. The Gathering het die Man Booker-prys gewen. Daar is iets ongetem en musikaal omtrent Ierse skrywers; dis asof hulle Gaeliese onderklere deurskyn. Die verteller se oupa, 'n Ierse digter genaamd