Sign in Subscribe

Deborah Steinmair

Deborah Steinmair

Deborah Steinmair is ’n bekroonde skrywer en onversadigbare leser. Sy was al twee keer die Rapport-kykNET-boekresensent van die jaar. Sy was Vrye Weekblad se boekeredakteur.

📍 Pretoria

Maar is dit kuns?

Liewe vriende 'n Vriend vertel my mense met 'n boerderyagtergrond lees KI as Kunsmatige Inseminasie. As jy my vra, is KI (die sogenaamde intelligensie) geskik vir syfers, berekenings, data-analise, feitelike ontledings, selfs vertaling. Dit skryf glo deesdae artikels vir akademiese joernale waarvoor universiteite en die belastingbetaler heelwat

Donker dae

Wanneer jou kat vir twee nagte en drie dae wegbly, sukkel jy om te lees. Skat (die een wat hierbo teen die boekstapel stamp) is terug! Hy was in die stormwaterdrein vasgekeer. Om van ander se ellendes te lees, is vreemd opbeurend. Dit was ver, in 'n ander land

Gierige, vet vingers

Liewe vriende Ons het hierdie planeet van haar bates gestroop en haar soos 'n vervangbare kontantkoei gemelk. Joni Mitchell het geskryf en gesing: They paved paradise and they put up a parking lot. Vandag wil ek huil oor die kommersialisering van alles hier. Niks word ontsien nie. Jou kop

Die vreugde van lees

Read the article in English here. The Calamity Club deur Kathryn Stockett Die koerier lewer 'n boekpakkie af. Lywig. Aha, twee of drie boeke, dink ek. Dit kan skaars deur die opening tussen hek en stutpaal kom. Nee hoor, dis een boek, van 638 bladsye. My moed sak so

The joy of reading

The Calamity Club by Kathryn Stockett The courier delivers a parcel of books. Weighty. Aha, two or three books, I think. It can barely fit through the gap between the gate and the post. But no, it’s one book, 638 pages long. I am a bit deflated. We no

Keuses en merries

Liewe vriende Hoe vertel 'n mens jou eie storie? Dit is, na alles, die enigste storie wat jy ken. Ek lees heelwat outobiografieë en memoires, en outobiografiese romans wat onverdunde biografie is, met 'n skeppie verdigsel hier en daar. Die probleem is die "ek". Om nie

Gebrokenes en katte

The Broken Ones deur Ren Richards Daar is noir en noir. Dikwels is boeke in hierdie genre heel boeiend maar resepmatig en daarop uit om die leser om die bos te lei. Oorgeprakseer. Dan is daar romans soos hierdie, wat tegelyk menslike drama en sielkundige riller is. Dit hou jou

Moenie bateties wees nie

Liewe vriende Verstrooide gedagtes op 'n Vrydagoggend: Ja, dit was Vrydag toe ek hierdie sit en skryf. Daar is 'n yl wind wat waai. Hoë golwe kan skeepvaart bemoeilik. Verseker (die maatskappy) waarsku teen 'n haelstorm in my omgewing. Jemina Chabeli laat weet dit snoei in Rosendal.

Anagram

Ek lees meestal nie meer net vir myself nie, maar dié week skryf ek oor een boek wat ek, net vir die lekker, tussendeur gelees het. Die roman het reeds in 1986 verskyn, en ek het dit toe gelees, in my twintigs. In daardie stadium was die verteller ouer as

Post-apokaliptiese poskaart

Liewe vriende My boeties het op laerskool my dagboek gelees en gelag oor my diepste geheime. Ek was nog nooit weer 'n diaris nie. Bokse vol skryfsels en gedigte het in vele verhuisings verwaai, verstrooi en verlore geraak. Dokumente op floppies en stiffies het korrup geraak, motherboards het gefrommel.