Sign in Subscribe

Deborah Steinmair

Deborah Steinmair

Deborah Steinmair is ’n bekroonde skrywer en onversadigbare leser. Sy was al twee keer die Rapport-kykNET-boekresensent van die jaar. Sy was Vrye Weekblad se boekeredakteur.

📍 Pretoria

Hier's jy nou

Liewe vriende Daar was 'n TV-reeks in die negentigs, Life Goes On. Dis in Afrikaans oorgeklank as Môre is nog 'n dag. Dit was oor 'n doodgewone, doodgoeie voorstedelike gesin met 'n seun wat met Downsindroom saamleef, Corkie. Upper Down, dink ek is dit destyds

Onderstebo

Under Story deur Chloe Benjamin Hoe dis jy 'n liefdesverhaal ongewoon en onvergeetlik op? Jy laat dit in twee universums afspeel. Die een is 'n spieëlbeeld van die ander, maar nie heeltemal nie. Die anti-universum weerspieël nie, dit rym. In 'n ander heelal bestaan jou dubbelganger,

Storiestraat

Liewe vriende In ons nuwe dorp is daar 'n Storiestraat. Ek het gewens ek woon daar. Maar as 'n mens naderstap, sien jy dis eintlik Pastoriestraat. Iemand het die PA doodgeverf. 'n Blink ingewing en 'n onmeetbare verbetering, as jy my vra. Courier Guy mag dalk

Annie en Ma

Liewe vriende Annie Dillard is dood. Sy was 81. 'n Hele biblioteek sterf saam met haar, maar haar woorde laat sy na, en haar gekantelde gedagtes. Soos hierdie: There is no shortage of good days. It is good lives that are hard to come by. A life of good

Aan die einde van die wêreld

Read the review in English here. Hierdie week het ek die toekoms besoek, en dit lyk donker. Soos Leonard Cohen gesê het: "I have seen the future. It is murder." Ek het altyd gedink ek hou nie juis van distopiese fiksie nie. Dis so onherbergsaam en vyandig aan

At the end of the world

This week I visited the future, and it looks bleak. As Leonard Cohen said: “I have seen the future. It is murder.” I always thought I wasn’t particularly fond of dystopian fiction. It’s so inhospitable and hostile at the end of the world, when the hourglass has run

Liminaliteit

Liewe vriende Die ritme van die dae in ons kusdorpie geval my. In die gras langs die pad steek geel blommetjies oral kop uit, soos vlinders wat huiwer, soos geel verf wat gemors het. Daar is een inwoner wat obsessief, oral, vroeg en laat langs die pad onkruid uittrek. Dit

Om weg te loop

Om van voor af nes te skrop, verg baie werk en fokus. Ek het verlede week benewens manuskripte en Afrikaanse boeke vir resensies, net een roman gelees. Dit was darem 'n deurdrumpel van 'n boek - 511 bladsye dik. The One Who Walked Away deur Karen Rose Rose is

Droomlogika

Liewe vriende Ons beleef die draai van die seisoen op 'n nuwe breedtegraad. In 'n kusdorpie is daar allerlei legendariese figure en onderhoudende anekdotes. Ou inwoners waarsku jou byvoorbeeld: As jy 'n verslonste kaalvoetman sien, moenie probeer om vir hom geld te gee nie, dis Fanie Olivier.

Konkelwerk

Ek het twee meesleurende rillers verslind. Een speel in Engeland af, die ander in die VSA, in New York. Al twee skrywers is Brits. Sarah Hornsley 'n literêre agent van Sussex, Steve Cavanagh eintlik Iers. One Dark Summer deur Sarah Hornsley Die roman speel in Londen en op die