DeWoorde

Liewe vriende Die dae jaag mekaar soos sandkorrels in ’n uurglas, volspoed op pad na die vergetelheid. Oktober is reeds ’n ligpers waas in die hoek van my oog. Krismisliggies knipoog oral soos 'n moeë prostituut wat lipstif aanwend vir nóg 'n aand op straat. Dit word donker.

Liewe vriende 2025, die jaar van die slang, was listig en lastig. Vuisvoos loer ons tussen ons vingers deur na beelde van die fragiele vredesooreenkoms tussen Israel en Gaza, na die polisiekommissaris van KZN, generaal Mkhwanazi, se uitwys van vrot kolle in misdaadbestryding, en ons wens die jaar wil nou

Liewe vriende Wanneer ek ’n nuwe bladsy in Word oopmaak, tik ek blitsig een letter sodat ek ontslae kan raak van die voorstelle en hulpaanbiedings van die oorywerige KI-copilot. Ek het dit uiteindelik reggekry om Word se verstektaal te verander na Afrikaans. Ek is so moeg dat dokument outomaties na

Liewe vriende Woensdagnag het ek al om die uur wakker geword en uiteindelik op die stippel van middernag gaan regop sit en gedink: Ons is nog hier. Die wêreld was grafstil, ek het geen hond, voël, geweerskoot of trok op die hoofweg gehoor nie. Daar was ’n verlate vreemdheid in

Liewe virtuele vriende In Engels is die Afrikaanse woorde letter en brief dieselfde woord: Letter. Ek sien hierdie meem en dit sit my aan die dink: Ek is nie so wys en cool soos Susan nie. Ek skryf nie meer vir myself nie. Vandat my ma, boeties en sussie my

Liewe vriende In The Unbearable Lightness of Being skryf Milan Kundera oor een van die karakters dat sy haar lewe leef asof voor ’n groot gehoor. Ja, daar is oomblikke waar dit voel asof jy in ’n rolprent speel, met atmosferiese klankbaan en dralende nabyskote. En daar is mense wat

Liewe vriende Ek neem in die stikdonker vroemôre voor my skerm plaas om te skryf. Ek het gelees dat mense in die middeleeue in twee skofte geslaap het. Hulle het na aan die natuur geleef en was in pas met die ritme van die seisoene. Teen sononder is hulle kooi

Liewe vriende Ek hóú van hipotetiese vrae. My kop is soos dié van vertellers in romans wat uit Chinees, Japannees of Koreaans vertaal is. Jammer om hulle so saam te bondel, maar uit my leeservaring blyk dit dat karakters in hierdie kulture uiters geneig is om hulleself, hulle omstandighede en

Liewe vriende Dis ’n verslawing soos enige ander, die behoefte om alles neer te skryf. En om gelees te word. Dikwels word neerskrywers wat gelees wil wees, oor die vingers getik deur die mense oor wie hulle skryf. Maar as my oë dit sien en my sinne dit ervaar, is

Liewe vriende Sal daar ooit weer 'n nag ongesiens verbyglip en sommer so in die niet verdwyn? 'n Nag waarin ek nie een keer wakkerskrik nie met repies van beelde wat agter my oë oplos soos wolke. Nou die nag hoor ek die stem van 'n ouer