DeWoorde

Liewe tafelgenote Vriend Gielie sê nou die dag vir my: "Deborah, jy is 'n eter." Dis waar. Kos maak my 'n paar keer per dag bly. Die Feesseisoen het ons bekruip en tafels gaan weer kreun in die Eerste Wêreld. Die mens se idee van viering

Liewe vriende Hier is November. Voor jy kan sê "mes". Ek bekyk die dae uit die hoek van my oog, soos drifsels – uiteindelik het ek 'n naam vir daardie drywende, deurskynende figuurtjie wat van kleins af in my ooghoek baljaar, veral wanneer ek moeg is. Dit word

Liewe vriende Hoe absoluut bevredigend is dit om uitnemendheid dop te hou! Daaraan het ek gedink toe ons die musical Chicago gaan kyk. In die heel voorste ry kon ons elke spier sien rimpel, elke voet sien boog en elke flank sien tril. Jazz-hande, visnetkouse. Halfnaakte dansers wie se lyf

Liewe vriende Die dae jaag mekaar soos sandkorrels in ’n uurglas, volspoed op pad na die vergetelheid. Oktober is reeds ’n ligpers waas in die hoek van my oog. Krismisliggies knipoog oral soos 'n moeë prostituut wat lipstif aanwend vir nóg 'n aand op straat. Dit word donker.

Liewe vriende 2025, die jaar van die slang, was listig en lastig. Vuisvoos loer ons tussen ons vingers deur na beelde van die fragiele vredesooreenkoms tussen Israel en Gaza, na die polisiekommissaris van KZN, generaal Mkhwanazi, se uitwys van vrot kolle in misdaadbestryding, en ons wens die jaar wil nou

Liewe vriende Wanneer ek ’n nuwe bladsy in Word oopmaak, tik ek blitsig een letter sodat ek ontslae kan raak van die voorstelle en hulpaanbiedings van die oorywerige KI-copilot. Ek het dit uiteindelik reggekry om Word se verstektaal te verander na Afrikaans. Ek is so moeg dat dokument outomaties na

Liewe vriende Woensdagnag het ek al om die uur wakker geword en uiteindelik op die stippel van middernag gaan regop sit en gedink: Ons is nog hier. Die wêreld was grafstil, ek het geen hond, voël, geweerskoot of trok op die hoofweg gehoor nie. Daar was ’n verlate vreemdheid in

Liewe virtuele vriende In Engels is die Afrikaanse woorde letter en brief dieselfde woord: Letter. Ek sien hierdie meem en dit sit my aan die dink: Ek is nie so wys en cool soos Susan nie. Ek skryf nie meer vir myself nie. Vandat my ma, boeties en sussie my

Liewe vriende In The Unbearable Lightness of Being skryf Milan Kundera oor een van die karakters dat sy haar lewe leef asof voor ’n groot gehoor. Ja, daar is oomblikke waar dit voel asof jy in ’n rolprent speel, met atmosferiese klankbaan en dralende nabyskote. En daar is mense wat

Liewe vriende Ek neem in die stikdonker vroemôre voor my skerm plaas om te skryf. Ek het gelees dat mense in die middeleeue in twee skofte geslaap het. Hulle het na aan die natuur geleef en was in pas met die ritme van die seisoene. Teen sononder is hulle kooi